องค์การนาซาต้องเผชิญกับสถานการณ์ท้าทายในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2569 เมื่อหุ่นยนต์สำรวจดาวอังคารคิวริออซิตี (Mars rover Curiosity ) ทำการเจาะก้อนหินเป้าหมายที่ชื่อว่า อาตากามา (Atacama block) แต่ก้อนหินดังกล่าวกลับไม่ได้ยึดติดกับชั้นหินฐานอย่างแน่นหนา ทำให้หินทั้งก้อนหลุดและติดคาหัวเจาะขึ้นมาขณะที่หุ่นยนต์ยกแขนกล ทีมวิศวกรและนักวิทยาศาสตร์จึงต้องระดมกำลังเร่งหาวิธีสลัดก้อนหินเจ้าปัญหาออก เพื่อให้การเก็บตัวอย่างและการสำรวจดาวเคราะห์สีแดงสามารถดำเนินต่อไปได้ตามแผนที่วางไว้
การที่หินติดมากับหัวเจาะถือเป็นปัญหาใหญ่สำหรับคิวริออซิตี เนื่องจากหุ่นยนต์รุ่นนี้ไม่ได้ถูกออกแบบมาให้เก็บรวบรวมตัวอย่างหินเป็นก้อน ฝ่ายควบคุมภารกิจจึงแก้ปัญหาด้วยการสั่งการให้หุ่นยนต์ปรับเปลี่ยนทิศทางของแขนกลและใช้ระบบกระแทกเพื่อสร้างแรงสั่นสะเทือน ในที่สุดความพยายามก็เป็นผลสำเร็จเมื่อหุ่นยนต์สามารถสลัดก้อนหินอาตากามาให้หลุดออกไปได้ ในระหว่างที่รอการแก้ไขปัญหานี้ ทีมงานได้สลับไปใช้อุปกรณ์เลเซอร์และกล้องถ่ายภาพเพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบทางเคมีของก้อนหินอื่น ๆ จากระยะไกลแทน รวมถึงบันทึกภาพสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างต่อเนื่องเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด
หลังจากที่หัวเจาะเป็นอิสระแล้ว ทีมวิทยาศาสตร์ยังได้พลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสด้วยการใช้อุปกรณ์เคมแคมตรวจสอบพื้นผิวด้านล่างและผนังหลุมในจุดที่เคยก้อนหินอาตากามาวางอยู่ ซึ่งเผยให้เห็นรายละเอียดใหม่ๆ รวมถึงก้อนหินสีสว่างชื่อ ชีโลเอ (Chiloé) ที่เคยถูกก้อนหินเป้าหมายบังเอาไว้
เหตุการณ์นี้สะท้อนให้เห็นถึงความเชี่ยวชาญในการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าของทีมงานองค์การนาซา ในการควบคุมยานอวกาศที่อยู่ห่างไกลออกไปหลายล้านกิโลเมตร หลังจากหัวเจาะกลับมาใช้งานได้ตามปกติ ทีมวิทยาศาสตร์ได้ใช้โอกาสนี้ตรวจสอบพื้นผิวด้านล่างที่เคยก้อนหินอาตากามาบังอยู่ ซึ่งเผยให้เห็นรายละเอียดใหม่ของชั้นหินที่ซ่อนอยู่ด้านล่าง แผนการต่อไปของคิวริออซิตีคือการเคลื่อนที่เพื่อค้นหาเป้าหมายหินก้อนใหม่ที่ยึดติดกับพื้นผิวอย่างมั่นคงมากกว่าเดิม เพื่อทำการเจาะและเก็บตัวอย่างผงหินมาวิเคราะห์อย่างละเอียด นำไปสู่การทำความเข้าใจประวัติศาสตร์ทางธรณีวิทยาของดาวอังคารต่อไป
ข้อมูลอ้างอิง: Mars Science Laboratory
- Curiosity Blog, Sols 4879-4885: Struggle at Atacama
